Vrienden van het dienstvak LO&Sport
 
 
 
 

INTERVIEW GEERT SUIJLEN
LO&SPORT-TRAINER/COACH BIJ DE NATRES

Door André Wijnberger

Geert wijst de Natres de weg naar de top.

Eind tachtiger jaren was ik werkzaam in Ede op de van Essen / Kool/ Bergansius kazerne, waar toen 106 Verbindingsbataljon gestationeerd was. Opeens kwamen er 3 nieuwe beroeps collega’s die waren omgeschoold vanuit ‘ het groene pak’. Toon Berkers, Ron Lippinkhof en Geert Suijlen. Met laatstgenoemde heb ik 30 jaar later een interview, nadat hij heel wat jaartjes ‘ uit beeld ‘ is geweest (werkzaam is in de burger maatschappij) maar vooral vorig jaar opzien baarde in de competitie voor de CLAS Bokaal met zijn Natres-ploegen.

Geert, 16 jaar oud op de KMS

Wil je jezelf even kort voorstellen aan de mensen die je niet kennen?
Ik ben Geert Suijlen, woon in Roermond en wordt 12 maart 55 jaar. Ik ben opgekomen als 16-jarige op de KMS in Weert, daarna intern omgeschoold tot sportinstructeur in Ossendrecht. Ik heb gewerkt als sportinstructeur in Ede, Roermond, Rheindahlen, Weert en Oirschot. Als beroepsmilitair, en zeker in de functie van sportinstructeur, heb ik een schitterende tijd gehad: veel geleerd, veel gelachen en vooral hard gewerkt. In die tijd bestond de 08.00 tot 17.00 uur mentaliteit niet, vele jaren was ik met de GVA activiteiten (klimmen/duiken/skiën) gemiddeld 30 weken per jaar op pad.

Hoe kijk jij terug op je tijd binnen Defensie als actief dienend militair, en het verschil tussen het groene pak en je tijd als LO & Sportinstructeur?
Ik ben heel blij dat ik als 16-jarige gekozen heb voor een militaire carrière, het heeft mij gevormd. Normen en waarden, discipline en met name het verkrijgen van de juiste attitude. Al die karakter – eigenschappen hebben ervoor gezorgd dat ik ook heb kunnen slagen in de burgermaatschappij. Sterker nog, ik ben van mening dat elke beroepsmilitair opgeleid op de KMS of KMA op de ouderwetse manier een hele grote voorsprong heeft t.o.v. al die burgers die in het bedrijfsleven werken.

Wat was voor jou de reden eruit te stappen en voor jezelf te beginnen?
Ik had eerder al de HOOS gevolgd en was al lang aan de beurt om SMI te worden. In 1998 volgde toen de bekende overtolligheid bij Defensie, de vooruitzichten waren heel slecht en ik was al zo lang aan het wachten op mijn bevordering. Met heel veel pijn in mijn hart heb ik toen Defensie verlaten (in 2002) want ik was ambitieus en wist dat ik meer kon en wou. Ik wou in de burgermaatschappij een eigen bedrijf beginnen, echter toen kwam PSV Eindhoven langs. Ik had al eerder mijn diploma trainer / coach 1 gehaald in Zeist waar ik samen de cursus heb gevolgd met o.a. Wim Suurbier / Ton Du Chatinier / Henny Meyer / Adrie van Tiggelen / Rob Delahaye / Koos van Tamelen. Adri van Tiggelen had mijn naam genoemd bij Frank Arnesen die toen manager was bij PSV. Ik ben daarna 5 jaar full time trainer geweest in Eindhoven van de A jeugd en het tweede elftal. Ook een schitterende tijd met Willy vd Kuijlen / Erwin Koeman , die ik niet had willen missen. Het daadwerkelijk op het veld staan om de trainingen en de wedstrijden te verzorgen is helemaal top, de wereld rond het topvoetbal is echter eng. Na 5 jaar ben ik gestopt en heb me helemaal gericht op mijn bedrijf.

Adri van Tiggelen, noeste arbeider van de groene grasmat

Hoe gaat het nu met je bedrijf?
Helemaal top, ik heb een gezond bedrijf met ongeveer 25 personeelsleden. Mijn bedrijf ligt aan de schitterende Maasplassen in Roermond, een jachthaven / camping , een restaurant , een friture en een outdoorcentrum. Het restaurant / friture en het outdoorcentrum zijn van mij en de camping / jachthaven wordt beheerd door een andere BV. Wel verzorgen wij de activiteiten / animatie e.d. op de camping. Wij ondernemen van 1 april tot 1 november en zijn dan 5 maanden gesloten. De eerste 10 jaar heb ik constant 100 uur per week gewerkt, een investering die je zult moeten maken met een eigen bedrijf. Mijn dochter wordt over twee jaar 21 en zal het restaurant gedeelte gaan overnemen, ze volgt nu de managementsopleiding.

Je bent nu als reservist heel druk met de NATRES, wat heeft je bewogen dit te gaan doen?
Zoals ik al zei, heb ik de eerste 10 jaar 100 uur per week gewerkt. Als op een gegeven moment alles is aangeschaft en alles is gereed zoals jij het zelf wilt, dan krijg je meer tijd. Het groene hart gaat nooit weg en na een gesprek met Hans vd Kaaden heb ik besloten in 2013 reservist te worden. Ik ben nu SMI LO&S van 30 Natresbataljon en geef leiding aan een 4-tal sportinstructeurs die alle LO&S lessen verzorgen van het Bataljon. Het klinkt raar maar voor mij is het echt hobby, ik heb het ontzettend naar mijn zin. Helemaal leuk als je oude collega’ s tegen komt : William Verploegen / Rob Burgers / Toon Berkers / Ron Lippinkhof / Peer Crooijmans / Rob Burgers / Wil Alards / Richard Soree enz. enz.

De Natres damesploeg wisselt tijdens de laatste crossestafette

Vanuit de NATRES is er al jaren een heel enthousiaste deelname aan de CLAS bokaal en andere sportevenementen. Hoe heb jij dat nu georganiseerd?
Ik heb geprobeerd om de organisatie voor het deelnemen aan de CLAS bokaal professioneel neer te zetten. Het is verschrikkelijk moeilijk om de deelnemers bij elkaar te krijgen omdat de militairen door het hele land gestationeerd zijn en ook nog een volledige baan hebben. Door het hele land zijn er nu bij alle cie’n Spoco’s die proberen om deelnemers te werven. We hebben trainers die alles verzorgen : Joke Molenaar bij de dames, Bart Koopmans / Jorg Rouwenhorst / Guido van der Feen en Paul Duindam bij de heren. Elk bataljon heeft nu een facebookpagina waar de activiteiten ook worden gepromoot. Vanuit de staf verzorgt Rob Sommers alle randvoorwaarden als chef d’equipe. (Reservisten krijgen nu ook betaald voor de Clas wedstrijden.) Onlangs hebben we de nieuwe kleding in ontvangst mogen nemen zodat tijdens de wedstrijden de deelnemers er ook professioneel bij lopen. De aanzet is gemaakt , het zal echter nog geruime tijd gaan duren voordat alles perfect loopt.

Geert scoort

Vorig jaar heb je tot aan het einde toe meegedaan voor de nummer 1 plek in beide klassementen (dames en heren). Hoe is het dan ervaren om na het laatste evenement (Cross estafette) buiten de prijzen te vallen?
Natuurlijk ontzettend zuur dat je op de laatste dag net naast de hoofdprijs grijpt. Maar, dit maakt de prestatie niet minder mooi, we hebben het maximale gehaald. De prijs als overall winnaar vind ik persoonlijk belangrijker, we hebben aan alle wedstrijden deel genomen.

Wat is de insteek voor dit jaar ten aanzien van de CLAS Bokaal ?
Natuurlijk proberen we ook dit jaar aan alle wedstrijden mee te doen. Credits voor alle deelnemers van de Natres, trainen in eigen tijd , een volledige baan hebben en dan toch hun beste beentje voor zetten tijdens de wedstrijden.

Is er nog iets dat jij wilt toevoegen?
Ik weet nu heel goed het verschil tussen het bedrijfsleven en Defensie. Ik hoop dat alle sportinstructeurs zich realiseren wat voor een fantastische baan ze hebben, waarin ze zich perfect kunnen ontwikkelen. Als je die vergelijking niet kunt maken, kun je er ook niet over mee praten. In feite zouden alle sportinstructeurs de hele dag met een grote smile moeten rond lopen, ze hebben nl. de mooiste baan van de wereld.

Publicatiedatum: 02 maart 2018