Vrienden van het dienstvak LO&Sport
 
 
 
 


KLIMMEN MET DE KMS
Door: John de Graaf

In September 2016 hoorde ik via de sri van Sivo 6 (initiële opleiding tot Sgt vd KMS) dat de KMS mee ging doen aan Alpe d’ Huzes. Of ik ook zin had om mee te doen? Tuurlijk had ik dat. Ten eerste fiets ik graag, en zeker in de bergen, ten tweede heb ook ik familie en vrienden aan kanker verloren.

Tijdens de eerste bijeenkomst bleek dat we 3 teams hadden, incl begeleiding met personeel van de gehele KMS. Dus niet alleen maar vanuit Ermelo, maar ook uit Schaarsbergen, ROC, etc. Een mooie grote groep die er zin in had om deze uitdaging aan te gaan.

Belangrijkste bij dit evenement is het vinden van sponsoren om geld te geven in de strijd tegen kanker. Dat dit niet makkelijk is, ben ik achter gekomen. Familie sponsort graag en best veel, maar bedrijven vinden is een ander verhaal. Er zijn zoveel evenementen met dit soort actie’s en zoveel deelnemers, dat sponsors zoeken steeds lastiger wordt. Uiteindelijk heeft de KMS rond de € 40.000 opgehaald om meer onderzoek te doen naar kanker.

Begin maart ben ik begonnen met mijn voorbereiding. Aangezien ik ondertussen al op de BHK in Amersfoort zat, heb ik die grotendeels alleen gedaan. Veel heen en weer gefietst tussen woonplaats Spakenburg en Amersfoort.  De Vlasakkers vaak gebruikt op de momenten dat daar tijd voor was. Verder vanuit huis vaak een rondje Amerongse Berg. In mei volgden nog de tochten rond de Postbank en een dagje trappen op het parcours vd Amstel Gold Race in Limburg. Al met al in de voorbereiding 1200 km gefietst.

Zaterdag 27 mei vertrokken we naar de Nederlandse berg. Een dikke 1100 km naar de Franse kazerne boven op de berg in Alpe d’ Heuz. Deze kazerne was een week lang onze uitval basis tijdens dit mooie evenement.

Op de zondag volgde de eerste trainingsrit op de Alp. De eerst 3 km zijn de zwaarste, met nog een uitschieter op km 10 van 11,5 %. Gemiddeld 8,1% stijging met een lengte van 14 km. Met mijn standaard verzet begon ik aan de klim. Voor een triple (drie tandwielenbladen aan de voorkant, red.) met 30 tandjes als kleinste en achter een 26 fietste ik redelijk omhoog voor de eerste keer. Aangezien ik niet het figuur van een klimmer heb, was ik best tevreden met mijn tijd van 1 uur 26 minuten. Omdat ik geen tanden achter meer over had, heb ik die avond toch nog een cassette met een 28 erop gezet. Dat bleek een goede keuze want maandag en dinsdag fietste ik in totaal nog 4 x naar boven wat steeds soepeler ging. Mijn laatste trainingsrit fietste ik in 1 uur 24 omhoog.

Tussen het trainen door bezochten we nog evenementen van de organisatie. Een bezinningsavond, een gezamenlijk diner. Deze evenementen maakten veel indruk op mij. Je snapt dat het niet belangrijk is hoe vaak je boven komt maar dat het gaat om de strijd tegen kanker en de herinnering aan mensen die overleden zijn aan kanker. Dat waren ook mijn 2 grootste drijfveren. Echter …….ik ben ook sportman en ja, die wil zo vaak mogelijk die berg op en dat is dus 6x. Dit was dus mijn 3e drijfveer….een mooie uitdaging.

Om die uitdaging te gaan halen, besloot ik woensdag nog een andere cassette erop te zetten…met een 32 achter. Hierdoor kon ik nog soepeler omhoog .

Donderdag 1 juni was de grote dag. Om 01.00 bed uit, ontbijten, spullen pakken en met de auto naar beneden. Om 03.00 stond team KMS gereed om te starten. Negentig minuten te vroeg maar ja, de berg werd om 03.00 afgesloten voor auto’ s en we stonden meteen mooi vooraan. Om exact 04.30 startten we bij een temperatuur van 13 graden in het centrum van Bourg-d’Oisans. In het donker klom ik in 1 uur 27 naar boven, waar het 7 graden was. Zeer indrukwekkend om al die fietsers en lopers met lampjes aan omhoog te zien gaan. In Huez was het snel naar onze verzorgingspost gaan, daar wat eten en drinken, nieuw eten meenemen en weer snel de fiets op, afdalen naar de voet van de berg.

Dit gebeuren herhaalde zich zo nog vier keer, waarbij alleen de temperatuur veranderde. Beneden was het 28 graden en boven 14. De tijden bleven ook redelijk constant. De 4 e beklimming had ik het zwaar en was ik blij met mijn verzet van 32…. Aangezien ik om 13.59 met de 5e beklimming begon en wist dat ik tijd zat had - de Finish sloot om 20.00 uur - om de zes te halen ben ik gaan genieten onderweg. Drie keer gestopt om te genieten van andere fietsers, de live muziek te bewonderen en met andere mensen te praten. Dit leverde vele kippenvelmomenten op. Vooral bij de finish waar honderden mensen je binnen halen met gejuich en applaus.

De 6e klim zouden we doen als saamhorigheidsklim. Gestart om 16.56 begonnen we met het KMS team omhoog te fietsen. Het tempo werd aangepast zodat iedereen kon volgen. Tijdens deze beklimming begon het weer om te slaan. Vanaf 17.27 begon de regen hard en recht naar beneden te vallen en bliksemde en onweerde het. De temperatuur zakte tot zo’n 7 graden. Eerst mochten we nog doorfietsen maar in bocht 7 (ongeveer 5 km onder de top) moesten we stoppen. Iemand van de organisatie was getroffen door de bliksem. De koers werd stop gezet. Geen leuke beslissing maar wel een zeer terechte. Veiligheid gaat voor alles. Na 90 minuten wachten in een tent werden we door bussen naar boven gebracht en was onze Alpe d’Huzes voorbij. Helaas geen mooie finish op de top met honderden mensen maar verkleumd zo snel mogelijk de douche opzoeken om op temperatuur te komen.

Vrijdag was het eindfeest en zaterdag weer terug naar Nederland.

Het evenement heeft me gegrepen. De strijd tegen kanker, herinneringen van dierbaren die aan deze ziekte zijn overleden en het neerzetten van een sportieve prestatie heeft bij mij diepe indrukken achter gelaten. Zo diep dat ik denk dat ik volgend jaar weer mee ga doen.

Publicatiedatum: 07 juni 2017