Vrienden van het dienstvak LO&Sport
 
 
 
 


VAN HAVENARBEIDERS EN EEN MILJARDENBEDRIJF

Door: Paul Lindeboom en Jan van den Dool


Komende woensdag speelt landskampioen Feyenoord de eerste wedstrijd van de Champions League poulefase tegen Manchester City. Twee voetbalploegen die hun tribunes (vooral vroeger) bevolkt zagen door havenarbeiders.
In de VARA-gids stond deze week een interview met twee Nederlandse voetballers die in de afgelopen 20 jaar hun steentje bijdroegen aan de terugkeer van ‘City’ in de Premier League, na een flink aantal jaren in lagere regionen te hebben gebivakkeerd. Deze twee voetballers, Gerard Wiekens (overgenomen in 1997 van Veendam) en Paul Bosvelt (in 2003 afkomstig van Feyenoord) komen nog met regelmaat in het stadion van hun voormalige Engelse werkgever, een echte volksclub die in 2008 in eigenaarschap viel van sjeiks uit Abu Dhabi. Jan van den Dool was daar medio juni op bezoek en met hem doen we een vergelijkend warenonderzoek.

Quote Gerard Wiekens: “Clubmensen hebben plaats gemaakt voor onbekende gezichten, beton is vervangen door pluche. Het warme, gemoedelijke is wel een beetje verdwenen.” Hoe heb jij dat ervaren, Jan?
Antw:  Ik heb een presentatie gekregen over de duurzaamheid en gemeenschapszin van de club. Het nieuwe complex, de Etihad Campus,  is duurzaam gebouwd, met (her)gebruik van binnenlandse materialen en met lokaal personeel. Het complex moet geheel zelfvoorzienend worden met energie. De club richt zich op gezondheid, opleiding en integratie, met name voor de jeugd in Manchester, maar ook verspreid over de wereld. Het was een heel gelikt verhaal maar Manchester City is ook gewoon een miljardenbedrijf geworden met ‘filialen’ over de hele wereld: Sao Paulo, Cape Town, New York, Melbourne, Calcutta, Bejing, Kuala Lumpur etc. Officieel zijn het vaak voetbalscholen met allerlei mooie projecten voor de jeugd, maar natuurlijk is het ook scouting en talenten vroeg vastleggen.


Quote Gerard Wiekens: “Ik herinner mij het aftandse maar knusse stadion middenin de achterstandswijk Moss Side. Elke ochtend als ik naar de club reed, hoorde ik op de radio dat er weer een steek- of schietpartij was geweest.” Heb jij iets van een onveilig gevoel gemerkt, Jan?
Antw: Absoluut niet. De directe omgeving van het stadion en de Etihad Campus is heel clean en nieuw. Aan de overkant van de grote wegen langs het stadion staan wijken met honderden, misschien wel duizenden, geheel gerenoveerde jaren ’50 huizen. Het gehele complex zou ook beschikbaar moeten zijn voor de bevolking in de direct omliggende wijken maar daar was niets van te merken: geen jeugd of anderen in de buurt van het stadion en/of trainingscomplex te zien.

Toch waren er mooie voorbeelden. We spraken op weg naar het stadion met een coach (die in Man City trainingspak uit dezelfde metro als wij kwam). Komend uit een van de achterstandswijken was hij bij Man City opgegroeid en opgevangen in de jeugdteams. Als voormalig bendelid en jeugddelinquent was hij dankzij Man City daar helemaal uit ontsnapt en hij was nu een gerespecteerde coach van een aantal jeugdteams.


Quote Gerard Wiekens: “Als stadgenoot Man United een thuiswedstrijd speelde, zaten alle hotels vol van over de hele wereld. Bij ons kwam het publiek uit de stad. Het is wel wat verandert, maar dat volkse is nog steeds de kern van de club.” Heb jij daar ook iets van gezien, Jan of was het toch wat protseriger en sjiek?
Antw:  Die visie leeft nog steeds in Manchester, United is voor de ‘upper class’ en het buitenland en City is voor het gewone volk.

Quote Paul Bosvelt: “Bij de terugkeer in de Premier League werd de intense rivaliteit met stadgenoot Man United (the Reds) nieuw leven ingeblazen. Het was een beetje zoals Ajax-Feyenoord, maar dan in één stad.” Jan, heb jij iets gemerkt van stevige vijandschap richting Manchester United?
Antw: Ik heb niet meteen iets van die vijandigheid gemerkt, maar dat is als buitenstaander ook heel lastig. De rivaliteit tussen de clubs is er absoluut, maar een eventueel vijandige sfeer tussen de twee clubs is wel het minste waar men zich zorgen om zou maken. Manchester is een industriestad met een half miljoen inwoners in de kern en in totaal ruim 2,5miljoen inwoners. Een groot probleem is de kansloze jeugd (vele honderduizenden) die vaak met nauwelijks opleiding kansloos is. Er is in Manchester een intensieve cultuur van jeugdbendes e.d. Hiervoor worden de laatste jaren grote opleidings- en integratieprojecten opgestart. Vandaar dat ook bij Man City gezondheid, opleiding en integratie belangrijk zijn.


Quote Paul Bosvelt: “Ik spreek nog wel eens oude bekenden, zoals de materiaalman. Ik kan niet voor hem spreken maar ik denk dat hij minder affiniteit heeft met de club dan vroeger. Oudere fans hunkeren naar het rauwere van weleer. In Engeland hoeft men niet altijd op een mooie stoel te zitten. Het is nu wat killer en zakelijker, een tegenpool van de vereniging zoals die destijds werd gerund.” Jan, hoe vond jij de sfeer in het stadion?

Antw:  Zoals gezegd, het is een gelikt miljardenbedrijf geworden in een totaal vernieuwde wijk. Dan kun je nooit de sfeer van een ‘volks’ stadion ervaren. Ik denk dat de situatie een beetje te vergelijken is met de verhuizing van Ajax van het stadion ‘de Meer’ naar de Arena.

Publicatiedatum: 09-09-2017