Vrienden van het dienstvak LO&Sport
 
 
 
 

ROCKENDE REGIO'S

Door Paul Lindeboom

Metallica

Dinsdag 3 april stonden ze gebroederlijk naast elkaar om bevorderd te worden tot majoor, en namen daarna de leiding van de Regio Noord (Michel Ham) en Regio Zuid (Robin Francke) in handen. Beide inmiddels viriele veertigers en fitte vaders. Maar vroeger….. toen was alles anders. Totaal anders. Mega anders.
Met een metaalsmaak in de mond nemen we een duik in het ruige verleden van onze nieuwe regiocommandanten. Zet je speakers maar open en plug je oordoppen in!


Vanaf welk moment of welke leeftijd ben je enthousiast geraakt in de wat stevigere muziek? Kun je nog herinneren welk nummer of welke band het eerst was die je raakte?

Robin: “Het is lang geleden, maar volgens mij was het rond mijn 17e dat ik gegrepen werd door de heavy metal. Ik luisterde daarvoor al naar bands als AC/DC, maar toen mij op een dag Metallica werd voorgeschoteld was ik gelijk helemaal hooked aan de hardrock. Dit was ergens in 1988 en Metallica had net het album ‘And justice for all’ uitgebracht. Ik had daarvoor nog nooit van ze gehoord maar die zware gitaren, strakke riffs, snelle solo’s en robuuste zangpartijen maakten een ongekende energie in mijn los. Ik had eindelijk een muziekstijl gevonden die helemaal bij mij paste.”

Michel: “Ik ben geïnteresseerd geraakt in hardrock in klas 6 van de lagere school. Ik had vriendjes die luisterden naar bands als de Scorpions, Iron Maiden, Judas Priest en Metallica. In die tijd was Metallica een tandje te hard voor me, dus luisterde ik met name naar Iron Maiden en de Scorpions. Het album ‘Live after Dead’ van Iron Maiden kwam in die periode uit en was mijn favoriete album. Tot op de dag van vandaag heb ik altijd dit album in mijn auto liggen en luister ik hem nog regelmatig.”


Heb je zelf ooit een muziekinstrument bespeeld (of pogingen daartoe ondernomen) en hoe verliep dat?
Michel: “Ik ben in mijn studietijd begonnen met gitaar spelen. In die tijd was ik er redelijk fanatiek mee. Later is dit wat afgezwakt. De gitaar is overigens altijd gebleven. Nog steeds pak ik ‘m regelmatig. Een virtuoos ben ik zeker niet. Als ik echt beter wil worden moet ik meer oefenen of les gaan nemen. Aangezien ik heel veel dingen leuk vind om te doen, heb ik geaccepteerd dat mijn huidige niveau van spelen goed genoeg is voor mij.”

Rockin

Robin: “Ja, ik heb jarenlang (elektrisch) gitaar gespeeld. Dit is begonnen in het 2e jaar van de CALO. Eén van de vakken op de CALO was bewegen en muziek. Buiten het leren van allerlei danspassen moesten we ook kunnen trommelen en gitaar spelen, zodat je de lessen zelf kon begeleiden met een instrument. De eerste vijf à zes lessen bakte ik er werkelijk helemaal niets van, wat een drama. De docent moest de wanhoop op mijn gezicht hebben gelezen want vlak voor de kerstvakantie kwam hij bij me en zei: ‘jij móét gitaar kunnen spelen, je hebt er de ideale vingers voor. Dus je krijgt van mij een gitaar mee naar huis en je gaat in de vakantie dagelijks oefenen. Ik weet zeker dat je het dan onder de knie krijgt.’ Zogezegd, zo gedaan. De eerste de beste keer dat ik weer voor een cijfer moest spelen, haalde ik een 10 en een maand later kocht ik mijn 1 e elektrische gitaar. Een half jaar later speelde ik voor het eerst in een bandje en coverden we nummers van Nirvana, Metallica en Iron Maiden. Ik ben deze docent tot op de dag van vandaag dankbaar voor zijn aanpak. Ik heb nog steeds een mooie Epiphone Les Paul gitaar aan de muur hangen, maar ik heb de afgelopen jaren nauwelijks meer gespeeld.”

Wat was het mooiste of meest indrukwekkende muziekfestival wat je bezocht hebt?
Robin: “Poeh, ik heb zoveel bands en concerten bezocht dat ik heel veel mooie herinneringen heb. Mijn 1 e metal concertervaring was in ieder geval ‘Clash Of The Titans’ in de Groenoordhal in Leiden (1990) met Suicidal Tendencies, Testament, Megadeth en Slayer. Wat een feest. Met ruim 40 metalfreaks in een afgehuurde touringbus vanuit de polder naar Leiden. Het gangpad lag zo bezaaid met kratten bier dat je letterlijk over een muur van Heineken naar je stoel moest lopen. Het was mijn vuurdoop en ik vond het fantastisch.

Skyclad live in Groningen

Ook ben ik meerdere jaren naar Dynamo Open Air geweest, het metalfeest van de jaren ’80 & ‘90. Ik weet nog dat Skyclad (Britse metalband met folkinvloeden) op een gegeven moment optrad. Op en rond het podium stonden allemaal camerateams opgesteld want ze wilden van het optreden een videoclip schieten voor MTV. Zit ik een paar maanden later met een stel vrienden midden in de nacht naar Headbangers Ball op MTV te kijken, komt die clip van Skyclad voorbij. En wat denk je, ergens halverwege de clip zie ik mezelf vol in beeld al crowdsurfend voorbijkomen. Erg grappig.

Rammstein in de Heineken Music Hall was ook super. Ik was destijds nog instructeur in Ermelo en we gingen met een kleine groep naar het concert in Amsterdam. Jeroen van Dongen, Bas Slagter, Joost Wiggers, Ab Agterbos (later stafadjudant) en ik zei de gek. We stonden vrijwel vooraan, begint die zanger met zijn vuurspuw act. Ik kan me nog herinneren dat de vlammen vlak over ons heen gingen en dat dit zo heet was dat we het gevoel hadden dat onze voorhoofden aan het smelten waren. Dan maar bij de bierpomp in de buurt staan.
Verder zijn optredens van Iron Maiden en Metallica altijd fantastisch, ook System of a Down was echt te gek.

Crowdsurfen

Wellicht nog een leuke anekdote? In het begin liep ik nog met kort haar tussen al die metalfans, maar dat veranderde tijdens een concert van de band ‘Death’ in Groningen. Ik sta als broekie met mijn dunne lichaam en mijn stekelhaar vooraan tegen het podium gedrukt en naast mij staat een reus van een vent met mega lang haar. We kennen elkaar totaal niet maar we vinden de muziek tof, de sfeer is super dus al snel ontstaat het gevoel van broederschap, zoals te doen gebruikelijk in de metal scene. We ondersteunen gezamenlijk ieder nummer door fanatiek mee te headbangen. Hij met zijn lange haar en ik met mijn stekels. Af en toe kijkt hij mij aan en schreeuwt in mijn oor, ‘gaaf hè?’, waarop ik braaf ja knik. Op een gegeven moment kijkt hij me weer aan, ziet tot zijn verbazing dat ik stekelhaar heb en roept met een grote grijns op zijn gezicht: ‘hé, jij hebt helemaal geen lang haar.’ Dat was voor mij de druppel en vanaf toen heb ik mijn haar laten groeien. En zodoende werd ik na het OCLO als dienstplichtige op de LTK geplaatst en meldde ik mij keurig in DT, met een lange paardenstaart, aan bij C-LO&Sportgroep, destijds Warrie Lindeman. Er zijn er maar weinig die weten dat ik in mijn 1 e jaren bij de LO&Sportorganisatie met lang haar rond heb gelopen. Toen ik BBT-er werd besloot ik alles eraf te knippen.”

Michel: “Ik denk dat dit ‘Lowlands’ in 1994 is geweest. Het was de eerste keer dat ik naar een dergelijk festival ging met vrienden. Dan maakt het sowieso indruk. Daarnaast waren er veel punkrock bands zoals Pennywise, NoFX en de Heideroosjes. Daarnaast heb ik Soundgarden daar gezien. Ik vind het mooi dat ik Chris Cornell nog in levende lijve gezien heb. Al met al een top festival met een goede line-up! De sfeer was super goed en het bier smaakte eveneens goed!”

 

Wat is door alle jaren heen je meest favoriete band of artiest geworden c.q. gebleven? Svp ook dit proberen toe te lichten. (Waarschijnlijk best lastig.) En je meest favoriete muziekstation/-zender?
Michel: “Zoals ik bij de eerste vraag beschreef was Metallica op de lagere school te hard voor me. Dit is door de jaren heen veranderd. Ik heb Metallica twee maal live mogen aanschouwen en is mijn favoriete metal band. Metallica is ‘in the face’, spelen strak en agressief. Alles wat ik zoek in een metal band. Met name hun oudere albums vind ik te gek. Mijn favoriete album is ‘Master of puppets’. Naast metal luister ik nog vele andere soorten muziek. Zo ben ik ook een fan van Southern Rock, Irish Folk, Blues en van sommige rapmuziek. Ook de Grunge heeft een speciaal plekje in mijn muziek hart. In juni ga ik naar Pearl Jam. Dit is ook een band die ik altijd kan luisteren. Ze triggeren een hoop goede herinneringen aan mijn studietijd begin jaren ’90. Ik heb geen favoriet radiostation.”

Robin: “Hm, meest favoriete band is inderdaad lastig. Ik vind buiten de metal namelijk ook heel veel andere muzieksoorten leuk. De grote rockbands uit de jaren ’70 vind ik fantastisch, zoals Pink Floyd, The Doors, Led Zeppelin en Deep Purple. Vorig jaar ben ik nog naar Queen geweest in de Ziggo Dome. De laatste 10 jaar luister ik ook veel naar klassieke muziek. Zo ben ik laatst nog naar een vioolconcert geweest van Janine Janssen in het Concertgebouw te Amsterdam. Maar terug naar het onderwerp: Metallica en Iron Maiden zijn wel mijn grote favorieten. Als ik radio luister, heb ik vaak radio 4 aan of classic FM maar ook veel Arrows Classic Rock.”

Is er ook bepaalde muziek die je voorkeur heeft tijdens het sporten?
Robin: “
Ja, als ik in de Gym train, en mijn collega’s van de Oranjekazerne kunnen dat beamen, luister ik meestal keiharde metal. Heerlijk, om wat muzikaal geweld om je heen te hebben als je lekker aan het trainen bent. Ik heb een playlist met mijn favoriete metalsongs op Spotify staan, knoppen van de geluidsinstallatie naar rechts en knallen maar!! Overigens wordt mijn muzieksmaak niet door iedereen op de sportgroep gedeeld maar goed, dat is dan een van de voordelen van commandant zijn J.“

Michel: “Ik sport nooit met muziek op. Mijn credo is dan ook ‘suffer in silence’…..”

Gepubliceerd: 04 april 2018