Vrienden van het dienstvak LO&Sport
 
 
 
 


HOE GAAT HET MET OUDE COLLEGA'S
INTERVIEW RUUD KRUIZINGA

Door: Paul Lindeboom

Ruud Kruizinga neemt in het hart van jullie redacteur een bijzondere plaats in, want was er in maart 2000 verantwoordelijk voor dat een sollicitatie naar een functie bij de LO&Sportorganisatie verguld werd. Daarnaast werd zijn oudste zoon Lennart, als zwemlid tijdens Ruud’s uitzending aangesloten bij de plaatselijke triathlonverening, in latere jaren een geduchte sportconcurrent in een dorpstriathlon. En als je dan Ruud’s vrouw tegenkomt bij de buurtsuper en hoort dat hij in training is om de Mont Ventoux drie keer te beklimmen, waarmee je een lidmaatschap krijgt bij het gilde der gekken,   dan is het de hoogste tijd voor een interview.

Vraag 1: Wat was jouw functie bij de LO&Sportorganisatie, wanneer bekleedde je die (bij benadering) en waaruit bestond die op hoofdlijnen?
Ruud: “Ik was financial controller van LO&S van 1999 tot 2003. Mijn sectie Control was vooral verantwoordelijk voor de financiële administratie, informatievoorziening en integrale kwaliteitszorg. In die tijd werden er stappen gezet om GOAL verder te ontwikkelen. Ook hadden we in die tijd te maken met het millennium probleem en alles wat daarbij kwam kijken.”

Afscheid in 2003 van LO&Sport door Cdt Kol Rob Zimmermann


Vraag 2: Wat is je mooiste succesbeleving geweest toen je bij LO&Sport werkte?
Ruud: “Hoewel het niet zozeer mijn verdienste was, was ik blij dat LO&S op vooral IV gebied de bijzondere status behield. Ton Huijskes en Paul Lindeboom hebben daar ook een rol in gespeeld. Wel ben ik blij dat ik destijds een extra IV functie heb gecreëerd ten koste van een audit functie. Controller COKL was daar destijds minder blij mee. Maar ik vond dat LO&S meer IV capaciteit nodig had om o.a. GOAL verder te ontwikkelen.”
 
Vraag 3: Ik kan mij jou (toen je bij LO&Sport werkte) slechts herinneren als zaalvoetballer met hele forse bovenbeenspieren, niet echt het prototype van de begenadigde klimmer in het hooggebergte. Wat is er op sportief gebeurd met je sinds je bij ons vertrokken bent?
Ruud: “Ik ben meer gaan fietsen. Met fietsen zie je ook nog eens wat van de rest van Nederland. Voetbal heb ik ook nog gedaan, maar na twee kijkoperaties aan de knieën (meniscus) ben ik dat wat minder gaan doen. Op de vrijdagavond voetbal ik nog steeds met de oude knarren bij ons in
het dorp.”

Zaalvoetballen op dinsdag en donderdag in de middagpauze, met o.a. Jan Harting en Hans van der Held

 
Vraag 4: Hoe is het idee ontstaan om de Mont Ventoux te gaan beklimmen? En was één keer op en af niet genoeg?
Ruud: “De combinatie van sportieve uitdaging en het goede doel trok me ontzettend aan. Sportieve uitdaging omdat ik nog nooit in de bergen heb gefietst. En dat het een uitdaging gaat worden, is wel zeker. En ALS is een vreselijke ziekte waar nog genezing voor is. Dus als ik een kleine bijdrage kan leveren door geld bij elkaar te fietsen zodat onderzoek naar een mogelijke genezing gefinancierd kan worden, doe ik dat graag.”

Trainen met zijn huidige collega's van Staf OTCo.


Vraag 5: Wat is qua kilometrage en tijdsduur je langste training geweest en hoe sta je er qua conditie momenteel voor? Wat was je mooiste trainingstocht?
Ruud: “De Klimclassic van eind mei was een mooie laatste graadmeter voor hoe ik er conditioneel voor stond. Dat was een tocht van 170 km door Limburg en de Ardennen. Afgezien van de slechte kwaliteit van de wegen, was het een geweldig mooie dag. Inmiddels heb ik er een paar duizend kilometer opzitten en hoop ik dat het voldoende zal zijn. We gaan het zien. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er wel een beetje tegenop zie om drie keer op een dag de Mont Ventoux op te fietsen. Dan krijg je nog meer respect voor mannen als Tom du Moulin c.s.”

Publicatiedatum: 07 juni 2017