Vrienden van het dienstvak LO&Sport
 
 
 
 


HOOGVLIEGERS

Door: Paul Lindeboom

31 MEI : Tijdens het NMK Onderdeels Schieten komt bij toeval het maken van actiebeelden ter sprake. Dhr Robin Pels van Staf OTCo, zelf een verdienstelijk schutter bij de Natres en in de praktijk een zeer prettige collega vanwege zijn ICT-vaardigheden, heeft toevallig een drone bij zich en demonstreert de mogelijkheden hiervan en schiet kort wat beelden en levert die zelfde avond nog een kant en klaar filmpje op.

Ik ben op ICT-gebied niet zo snel enthousiast over nieuwe ‘gadgets’ maar hier ben ik van onder de indruk en zie voor onze LO&Sportorganisatie mogelijkheden om de Sportkalenderevenementen op een modernere manier te promoten dan met de ouderwetse posters of het maken van een demonstratiefilm van de hindernisbaantechnieken.

MEDIO JUNI: Ik vraag bij Staf OTCo een cursus aan om het bedienen van een drone te leren. Ook voor Rene de Jager (Sportcommissie) en Johan Bouman (bd, maar nog steeds veelvuldig aanwezig bij sportwedstrijden om foto’s – een activiteit die zo 2016 is….. – te maken). Een 2-daagse opleiding wordt gegeven door 107 Asbt, onderdeel van de militaire inlichtingendienst JISTARC in ’t Harde.

28 AUGUSTUS: Samen met Johan rij ik de Lkol Tonnetkazerne op. Ondanks zijn status van bd heb ik het gelukkig voor elkaar gekregen hem op deze opleiding te krijgen. Zijn toekomstplannen gaf vermoedelijk het belangrijkste zetje in de rug om de adjudant Wim Wolf van Jistarc een speciaal voor ons tweetjes ingelaste cursus te laten opzetten. Een interessant gegeven hierbij is o.a. de ontwikkelde super mini drone, een met het uiterlijk van een wesp incl. drie camera’s getooide drone die door het Amerikaanse leger ingezet wordt voor spionage- en verkenningsdoeleinden.

De wesp, niet groter dan een vingertopje.

En dat wij met een drone formeel deel uit maken van luchtverkeer en officieel vergunning moeten aanvragen bij de Luchtmacht om het luchtruim op gedefinieerde coördinaten laten openen voor ons. We worden dan ook opgeleid tot PIC: Pilot In Control. Met de door militairen veel gebezigde opmerking “hé, pik!” zal ik mij altijd aangesproken voelen en nooit meer beledigd.
Tijdens deze opleiding kom ik, ondanks dat we leren dat we niet boven groepen van twaalf of meer personen mogen 'vliegen', ineens op het idee om direct de komende vrijdag al vlieguren te maken bij het NMK Wielrennen, de Vlasakkers is een afgesloten militair terrein waarop we veilig kunnen oefenen. De vergunning wordt direct ingeschoten door Wolf.

29 AUGUSTUS: Het praktijkdeel vind plaats op het schietterrein naast de Legerplaats bij Oldebroek. De afsluitende kilometer vrij koersen van de Knobbeltocht vind hier altijd plaats, maar in die ene keer dat ik hier mee deed (onder leiding van Ronald Dohmen) was ik overduidelijk met oogkleppen op naar boven aan het stormen, heb in ieder geval de pracht en weidsheid van deze vlakte niet waargenomen. Bijzonder om hier te ervaren dat de drone zo ver weg gestuurd kan worden, dat waarneming in de lucht niet meer mogelijk is. Gelukkig wordt op het besturingsapparaat een Ipad geklikt en zie je via een wifi verbinding keurig waar je (ongeveer) bent.


01 SEPTEMBER: Spannend. Proberen de wedstrijd met 120 wielrenners niet in de wielen te rijden. Het zal je gebeuren dat je het nieuws haalt door een wedstrijd compleet te verzieken. Gelukkig heb ik Johan bij mij, hij gaf dinsdag al blijk wel iets met nieuwe ICT-ontwikkelingen te hebben. (Insiders weten dat hij lid is van de HCC, de Harderwijkse Computer Club.) Hij had dit dinsdag al snel in de vingers en weet dan ook de start, een geneutraliseerde ronde, al pakweg twee kilometer compleet in beeld te brengen. Van Adj Wolf hadden we al vernomen dat een drone van het merk Mavic wel een kilometer of zeven in contact kan blijven met de boordcomputer. Mijn rol als waarnemer tijdens deze startkilometers mislukt al na een kilometer, een flinke wolk ter hoogte van Soest zorgt er voor dat ik witte drone nergens meer bespeur. Paniek? Nee hoor, de computer is voorzien van een Home-knop, de drone gaat dan (ongeacht zijn locatie) naar een hoogte van 50m en keert daarna in een rechte lijn terug, precies tot boven de vertrekplek en daalt dan mooi rustig naar beneden, tot op de cm nauwkeurig op het asfalt waar hij opsteeg. Ideaal voor nerds.

In de Vuelta filmen ze wél boven het peloton.


Mijn beurt bij de klim bij de Bailey brug gaat redelijk, maar voel mij toch enigszins onzeker en durf niet te dichtbij te komen. Iets wat ik eigenlijk wel wil, want deze drone van het merk DJI is niet voorzien van een zoomfunctie en ik vrees voor louter veraf beelden. Omdat verderop de klim iedereen de binnenbocht pakt, en ik gecoacht wordt door Johan, krijgen we nu ook beelden vanaf de zijkant als ik de drone op een meter hoogte hang. En met een klein groepje achterblijvers de klim in de staart tot voorbij de bocht kan vervolgen. Begin het leuk te vinden!

De finish missen we. Johan is ingehuurd om foto’s te maken en wil zich per se kwijten van deze taak. Ik durf het niet aan om de drone in mijn eentje boven de finishboog te hangen, iets waarvan ik later toch spijt heb want de drone is stabiel en betrouwbaar genoeg gebleken.
Op 20 september een herkansing bij het NMK Obstacle Run in Biddinghuizen. Voel nu al weer dat heerlijke gevoel van wedstrijdspanning.

Genoeg geluld. Nu de door Johan in elkaar geknutselde film maar eens bekijken. Nog iets te lang maar ook dat gaan we leren.


Publicatiedatum: 06 september 2017